Do/Did vs Are/Were — flexibel, tot het verleden
Een iets flexibeler gesprek over afspraken maken, verzoeken doen en bevestigen. We behandelen de verleden tijd (Did/Were) en beleefde uitdrukkingen in één keer.
→ / ←
Hou je van K-pop? (Ben je er helemaal in?)
be into = ~ helemaal in iets zijn (toestand), dus Are you. into heeft geen werkwoord, dus be is nodig. 'Do you into' bestaat niet.
Weet je misschien een goede plek?
know (weten) is een werkwoord, dus Do you. happen to maakt de vraag beleefder met de nuance van 'misschien'.
Mag ik hier zitten?
mind (zich ertegen verzetten) is een werkwoord, dus Do you. Let op bij het antwoord: als je het goedkeurt, is 'No, go ahead' (ik heb er geen probleem mee) dus no is oké.
Ben je daar zeker van?
sure is een bijvoeglijk naamwoord dat 'zeker' betekent, dus Are you. 'Do you sure' is Konglish.
Heb je mijn bericht ontvangen?
Je vraagt naar een 'handeling' in het verleden, dus de verleden tijd van Do is Did you. get (ontvangen) is een werkwoord, geen be-werkwoord.
Was je op de vergadering?
Het gaat om een 'toestand/plaats (was)' in het verleden, dus de verleden tijd van be is Were you. Het is geen actie, maar bestaan, dus did wordt niet gebruikt.
Wat ga je dit weekend doen?
Je vraagt naar een 'toekomstige voortgang/plannen', dus be + -ing → Are you doing. Voor gewoonten zou je 'Do you do ~' zeggen, maar voor plannen is de voortgangsvorm natuurlijker.
- 1
Als het een werkwoord (actie) is, dan Do/Did you; als het een bijvoeglijk naamwoord·-ing·locatie (toestand) is, dan Are/Were you.
- 2
know·get·mind·happen zijn werkwoorden → Do you / sure·into·busy zijn toestanden → Are you.
- 3
Voor de verleden tijd verander je alleen Do→Did, Are→Were.
- be into — verliefd zijn op/iets leuk vinden
- happen to — Misschien ~ doen (beleefde verzachtende uitdrukking)
- mind — terughoudend zijn (werkwoord)
- sure — zeker (bijvoeglijk naamwoord → Are you sure?)